Melametiye Risalesi
Ünlü şairimiz Yahya Kemal’in; “Melâmet bitti Şarkın her yerinde.” diyerek ölümüne hayıflandığı melâmet, kim bilir belki yeni bir doğuşa layık olan bir irfan mesleğidir. “Melâmi” kime derlerdi, bilir misiniz? İyiliğini değil fakat kusurunu ve kötülüğünü açığa vurmak cesaretini gösteren yiğit insanlara!… Bütün ömrünü iyilik ve güzellik içinde yaşadığı halde bütün iyiliklerini, bütün meziyetlerini, bütün başarılarını unutarak ve hiçe sayarak en küçük kusurunu en büyük hazla teşhir eden ve o kusuru, herkesin gözüne sokarak, herkes tarafından kınanmayı cana minnet bilen adam, melâmidir. Bütün iyiliklerini unutturmak, kendini de âlemi de kusurları ile meşgul etmeye muvaffak olmak onun için en büyük bahtiyarlıktır. Çünkü iyilik ve başarının içine gurur aşılamasına karşı koymuş, kusurlarını açıklamak sayesinde nefsiyle savaşmak için en geniş imkânı elde etmiş, içinde kalmışsa en son riya izlerini silmek için yeni bir hız kazanmıştır. Melâmiler, bu kahraman, bu babayiğit kişilerdi. Nazarlarında...