KİTAP LİMANI

Gerçekten akıllı insan, Allah’ın nimetlerine şükretmesini ve nefsini yenmesini bilen insandır. (s. 23) Kim sinirlerine hakim olup öfkesini yenerse, bu dünyada gerçek hürriyeti tadanlardan olur. (s. 23) Rabbinin katında merhamete ermek istiyorsan, seni inciten insanın özrünü kabul et, intikamdan uzak dur! (s. 23) Gözlerini sadece kendi kusurlarını görmek için açan kimse, ruhunun yeni bir hayat bulduğunu görür. (s. 26) Dürüst ve nazik yönetici, makamında korkusuzca ve sağlam oturur. Askerlerini takdir etmeyi, mükafatlandırmayı bilen hükümdar, onların kendisi uğruna canlarını fedaya hazır olduklarından emin olabilir. (s. 28) Dostum, sen eğer gerçekten akıllıysan, insanlara daima yumuşak ve yerinde söz söyle! Çünkü asık surat ve acı söz, bütün dostları kaçırır. (s. 29) İyi bir ahlak, her tür hayır ve hasenattan daha değerlidir. Bu hazineye sahip olanı herkes sever. Evladım giderek daha alçak gönüllü ol! Tevazu, dört başı mamur insanların süsüdür. (s. 67) Hakk'ın bilg...

Erenlerin sözünü işidenin gönlü ruşen olur. Himmetlerini kavi eder. Şeytan vesvesesini ve dünya hırsını ve muhabbetini kalbinden çıkarır..  Ben miskin küçük yaşımdan beri bu taifeye muhib idim. Sözlerini işidicek cânım sevinirdi. Bunların sözleriyle gönlümün pasını açıp saykal kılardım. Şimdiki zamanda gerçekler gaib olup, yalancı müddeiler baş kaldırıptır. Gönül ehli kızıl kibrit (kibrit-i ahmer) gibi aziz oluptur. (Feriduddin-i Atar) Zünnun-u Mısri virânede gezerken dervişlere mülaki oldu. O gice orada yattılar. Zünnün bir kup altun buldu. Ağzında da Allah adı yazılmış bir tahta vardı. Altunları dervişlere dağıttı. O tahtayı da kendi aldı. Orada yattı. Uyandıkça o tahtayı öpüp başına kor yüzüne gözüne sürerdi O gice düşünde bir nidà geldi ki: "Ya Zünnûn! Yârânların altunı aldılar; sen de benim adımı aziz tutdun öpüp başına kodun. Ben dahi seni dünya ve ahiretde aziz kılarım," dedi. Uyandı. Gönlü içi külli nûr oldu. (s. 56-57) * * * Bâyezid Hazretleri, müridleriy...

Bu eser, Hz. Mevlâna'nın "Attâr yedi aşk şehrini dolaştı, bizse hâlâ bir küçük sokağın başındayız!" diyerek övdüğü bir İslâm sufi-şairinin şaheseridir. Bu eser, yine Hz. Mevlâna'nın "Ben söz söylemede Şeyh Attâr'ın kulu kölesiyim! Ey dost, her ne söyledimse onu Attâr'dan duymuşum!" dediği bir üstadın kitabıdır.   Hz. Attâr, Hz. Mevlâna'ya henüz çocuk yaştayken Esrarnâme adlı kitabını hediye etmiş ve Mevlâna hazretleri bu eseri ömür boyu yanından hiç eksik etmemiştir. Gülşen-i Râz'in yazarı Şebüsteri, "Yüzlerce yil geçer de Attâr gibi bir şair gelmez!" der. Şeyh Galib de Attâr'dan ilham aldığını söyler. Hz. Attâr, bu eseri yazmak için velilerin hayatlarıyla ilgili bin kadar eser okudu. Tasavvuf bilgisi ile şairliğini bir araya getirerek tasavvuf edebiyatında yepyeni bir çığır açti. Kendisinden sonra gelen Mevlâna başta olmak üzere, Hâfiz, Sâdi, Molla Câmî, Şebüsteri ve Seyh Galib gibi pek çok şair ve mutasavvifı etkile...