KİTAP LİMANI

Tosun Baba, mehtaplı gecenin koynunda arabamızı dikkatli manevralarla sürerken, Muzaffer Efendi sohbete başladı: "Ayı ormanda yaşar ve bala bayılır. Arı kovanının kokusunu uzak bir mesafeden alabilir, bulduğunda pençesini kovana sokar ve balı çabucak dışarı çekmeye çalışır. Arılar dışarı hücum ederek ayıyı sokmaya başlarlar. Kızgın arılar ayının bedenini, pençelerini ve yüzünü sokarlar. Acıya rağmen ayı, balı almaya çalışmaya devam eder. Dili ve yüzü arı sokmalarından şişer, kabarır. Balın tadına âşık olduğu için ayı, bunca acıya tahammül gösterir. Dünya da seni böyle sokan arılara benzer. Burada acılar yaşayacaksın. Burada sorunların olacak. Ama Allah balı için hayat arılarının sokmalarına tahammüle değmez mi?  Akıllı ayı kovanı kaptığı gibi nehre atar. Arılar uçup gidince de kovanı alır ve balı çıkarır. Akıllı insan dünyada hayatın getirdiği acıları kabullenir, ama bu sıkıntılara düşüncelerinde herhangi bir prim vermez. Bedeninde de herhangi bir yer vermez. Bütün amelleriniz, be...

​Sordular: "Sûfi nasıl olur?" Dedi: "Cübbe ve seccadeyle, görenek ve adetle olmaz, yok olmakla olur." Dedi: "Sûfi; gündüzün güneşe, geceleyin ay ve yıldıza ihtiyacı olmayandır. Sûfilik varlığa ihtiyacı olmayan yokluktur." (s. 79) Sordular: "Kişi kendisinin uyanıklığını neyle bilir?" Dedi: ​​ "Allah'ı andığı zaman, baştan aşağı Allah'ın onu andığını duymakla." (s. 80) Dedi: "Dünyada ilim ve kulluk taslayan niceleri var. Fakat sana fayda, her gün akşama kadar halkın beğendiği, her gece sabaha kadar da Hakk'ın beğendiği işte olmaktır." (s. 81) Seyr ü Sülûk Risalesi Ebu'l-Hasan Harakanî

İnsanlara kendilerini ne zaman çok mutlu hissettiklerini sorduğunuzda birçoğu size, belli büyük hedefler için çalışırken çok mutlu hissettiklerini söyleyecektir. En büyük saadetimiz bitiş çizgisinde değil, mücadele etmekte yatmaktadır.  Keyif, yolu yürümededir, bitirmede değil. (s. 18) Bencilliğimiz azaldıkça ve benliğimiz küçüldükçe sevebilme kapasitemiz artar ve Allah’a daha çok yaklaşırız. (s. 41) Hata yaptığımızda dahi birbirimizi affetmek ve birbirimizden öğrenmek için buradayız. Başkalarının hataları bize bu kadar batıyorsa, bu muhtemelen bize kendi hatalarımızı hatırlattıkları içindir. Peygamber Efendimiz (sav), “Mümin müminin aynasıdır,” buyurmuştur. Yani, bir müminde iman, muhabbet, fedakârlık, ihlas gibi kendi en iyi vasıflarımızı görebiliriz. Ama aynı zamanda başka insanlarda kendi kabahatlerimizi de görebiliriz; kendimizde net bir şekilde göremediğimiz hataları, bazen başkalarında görmek suretiyle tanır hale gelebiliriz. Aynaya baktığımızda burnum...

"Marifet nedir?" diye sordular. Buyurdu ki: "Mârifet, kalbin Allah ile olmasıdır." Diriyi öldür ki o cesedindir. Ölüyü dirilt ki o kalbindir. Hazır kaybet ki o dünyadır. Kaybı hazır kıl ki o âhirettir. Varı yok et ki o, heva ve hevestir. Yoku var et ki o da niyettir.  (s. 18) İlim üç şeydir:  Zikreden dil, şükreden kalp, sabreden ceset.  (s. 19) İlmi kolaylıkta arayan, meşakkatte kalır. Meşakkate sabreden, kolaylığı erişir.  (s. 21) Dirilt Ölüyü O Kalbindir Şems-i Tebrizi

Allah başka bir ömür verecek, bittiyse ömür. Geçici ömür kalmadıysa, işte şuracıkta sonsuz ömür. Aşk âb-ı hayattır, durma dal bu suya. Bu denizin her damlasında başka bir hayat var. (s. 29) Canında bir başka can var, o canı ara. Dağ gibi olan vücudunda bir inci var, o madeni ara.  Hak yolunun yolcusu olan gerçek sûfiyi ararsan, Onu, sen dışarıda değil, kendinde ara. (s. 32) Zaman, bu kargaşa ve kavgayı kısa keser. Ölüm kurdu, bu sürüyü dağıtır gider. Herkesin gönlünde bir arslan yatar ama, Ecelin sillesi hepsini tepeler gider. (s. 33) Topraktan yaratılmış bedenimiz, göklerin nurudur. Gayretimize melekler bile gıpta eder. Bazen günahsızlığımızı melekler kıskanır. Bazen arsızlığımız șeytanı bile kaçırır. (s. 38) Ey Yûsuf! Senin için güvenli yer babanın evidir. Dışarıda ve kardeşlerinin yanında ölüm ihtimali vardır. Kurtla dost ol, uzlaş; ama sakın kıskançlarla düşüp-kalkma. Zira kıskançlık kurdu, gerçek kurtlardan daha fenadır. (s. 55) Ey düşüncesi ve ayağı bağlı kişi! Harekette bir ...