KİTAP LİMANI

Aşağıdaki alıntı Abdülbaki Gölpınarlı tercümesinden. Bu kısım Rumi dizisinde okundu. Bağlantısını da bırakıyorum. Benim okuduğum tercüme de bu bağlantıda:  https://kitaplimani.blogspot.com/2019/07/mantikut-tayr-kuslarin-ilahisi.html Kim birlik denizinde yok olmazsa, isterse şeklen adam olsun, mertebesi yüce bulunsun; adam olmamıştır vesselam! Fakat ister hünerli olsun, ister kusurlu ... Kimin gayb aleminde gizlenmiş bir güneşi varsa Nihayet bir gün gelir; o güneş bulutlardan sıyrılır, onun üstüne doğar, ışıklarını yayar. Kim kendi güneşine ulaşırsa, iyice bil ki, iyiden de kurtulur, kötüden de! Sen var oldukça iyi, kötü vardır. Fakat sen kayboldun, aradan çıktın mı, bütün hepsi boş şeylerdir. Sen kendi varlığında kalırsan, iyiyi kötüyü görürsün, yol da uzar gider! Önce yoktun sen. Yokluktan meydana geldin. Varlığına kapıldın kaldın. Keşke önce nasılsan, öyle kalsaydın. Yani varlığın olmasaydı, yok olsaydın! Kötü huylardan tamamıyla arın, ondan sonra avucuna yel al, sonra da toprak ...

Her milletin, kendisini dünyaya sunması, görevidir. Hiçbir sunumda bulunmamak, bir milletin suçu olmak ölümden beter ve insanlık tarihi açisindan affedilemezdir.  Bir millet kendisine ait en iyi ne varsa onu ortaya koymalıdır...  Japonya, mükemmel surette bir kültür üretmiş ve hem güzelliğin içerisindeki gerçeği ve hem de gerçekteki güzelliği görecek bakışı geliştirmiştir.  [Rabindranath Tagore, (1861-1941)]  (Tagore'un yukarıdaki sözleri, 1916 yılında Japonya'da Keio Üniversitesinde yaptığı konuşmanın Kora Tomi tarafından yapılan Japonca tercümesinden alıntıdır.) (s. 9) Japon zihninde derin izlere sahip fanilik düşüncesi, mutluluk duygusunun kazanılması yolunda anahtar bir düşünce olarak belirmiştir. (s. 18) Panasonic firmasının kurucusu Matsushlta Konosuke'nin ünlü bir sözü vardır: "İnsanın çıkmaza girmesi kesinlikle söz konusu olamaz. İnsan sadece kendisinin çıkmaza girdiğini düşünür o kadar." (s. 19) Japonca'da "vazgeçmek" eylemi ile "açıkça...

  Herkes gözlemlemiştir ki Şinto tapınakları bariz bir şekilde ibadet objelerinden ve enstrümanlarından yoksundur ve mabede asılan yalın bir ayna tefrişatın temelini oluşturur. Bu eşyanın varlığını açıklamak kolaydır, insan kalbini simgeler, insan kalbi de mükemmel surette temiz ve uysal olduğunda Tanrı'nın yansımasıdır. Bu nedenle tapınağın ortasında ibadet için durduğunuzda parlak yüzeyde kendi yansımanızı görürsünüz ve ibadet şekli Apollon'un emirleriyle aynıdır: "kendini bil". Ancak Yunan öğretisinde de, Japon öğretisinde de bireyin kendini tanıması anatomi, insanın fiziksel parçaları hakkında bilgi sahibi olmasi veya psikofizik anlamına gelmez. Bu bilgi manevî boyuttadır, ahlakî dünyamızın iç gözlemidir. (s. 22) "Yumuşak düşüncelerin karıştırdığı ruhunun toprağını hissetmez misin? Tohumların filizlenme zamanı geldi. Sözlerinle onu rahatsız etme. Onu tek başına, sessizce ve gizlice çalışmaya bırak" diye yazmıştı genç bir samuray anılarında. (s. 73) ...